Köle'nin hikayesi aslında; depresif bir iş gününün, insanı ilişkiler ve kent üzerine düşünmeye iten ve sonucunda kağıda dökülen cümleler karmaşasıdır...

O karmaşa aslında çok daha uzundu; fakat besteleşme sürecinde bir bütünlük sağlaması açısından böyle bir sonuç ortaya çıktı...

Bir yandan sanırım kenti düşündüm; ıssız, boş ve sahipsiz; diğer taraftan gözünde kaybolduğumuz ama çabalamaya devam ettiğimiz insanları ve tabi herşey olumsuz giderken bir yandan bizi avutan geceyi... Sonucunda ilk bakışta aslında herkesin kendine göre anlamlandırabileceği bir nakarat oluştu sanırım...

Nefret konusuysa; yaşadığımız ilişkiler, hayat, durumlar karşısında herne kadar ikincil, üçüncül şahısları suçlamaya kalksakta; insan aynayla başbaşa kaldığında dönüp dolaşıp yinede kendinden nefret etmeyi başarıyor... En azından ben belli bir dönem içinde bunu başardım sanırım.....

Hikayesi olmasada; benim için şarkının bana hissettirdiği böyle birşey o dönemlerden kalan... Her birimizin hayatında bir dönem kendinden nefret ettirmeye başaracak kadar; bağlandığı, saygı duyduğu insanlar adına diyebiliriz bu karmaşık cümleler bütünü...

Umarım beklediğin anlamda bir cvp olmuştur Gökhan...